Perfil de Faii*FAiFotosBlogListasMás  |  Herramientas Ayuda |
FAi |
|
10 agosto Yeah!! วันนี้จะไป กทม. แว้วและ แล้ว วันนี้ก็มาถึง อิอิ
เช้านี้ฟังเพลง "เข้ากันดี" 10 รอบแหนะ เอาให้มันเบื่อไปเรย ชอบอะ ชอบๆ
ไปฟังดูดิ เพราะดีนะเฟ่ย
ไม่อยากทำงานที่นี่แล้วอะ แต่ก็อย่างว่าอะนะ นกน้อยอย่างชั้นยังไม่เคยบินออกจากกรงทอง ดังนั้นเนี่ย รอให้ปีกแข็งก่อนนะ ไปแน่....
อ้าว เพื่อน ชั้นชักสับสน ตกลงจะให้ไปซุกหัวที่ไหนเนี่ย จะได้เจอกันป่าว ชั้นไม่คล่องนะ กทม.อะ
พวกแกมีกันตั้งหลายคน เลี้ยงชั้นด้วย งานนี้ชั้นทุ่ม 2000 ขาดตัว รวมค่ารถไป-กลับ ชม. ด้วย ฮิ้ว....
....อยากรู้ว่า คำว่า "ไม่ค่อย" มันมีความถี่ประมาณไหนวะ 2 อาทิดครั้ง หรือ อาทิดละครั้ง หรือ 2 วันครั้ง เอ๊ะ งง
อยู่ดีๆก็เกิดระแวงบ้าไรไม่รู้ขึ้นมาหวะ ทำไงดีอะ มันเกิดขึ้นเป็นพักๆ พยายามห้ามละนะเว่ย ให้มันเกิดน้อยที่สุด แต่ก็นะ มันก็มีบ้าง อย่าว่ากันเลยยยยยยยยย
ใครๆก็กลัวเสียใจ กลัวเจ็บทั้งนั้นแหละ เป็นคนนี่หว่า มีความรู้สึกนะจ๊ะ มันไม่ได้ปลงอะไรได้ง่ายๆขนาดน้านนนน ปากก็พูดว่าไม่ ไม่เป็นไร แต่แมร่ง พูดให้ดูดีไปงั้นแหละ แป่ว
จริงๆก็อยากรู้ทุกวันอะแหละ แต่ไม่อยากถาม กลัวคำตอบ แต่วันนี้ที่ถามไปก็ไม่ใช่ไม่กลัว แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงกล้าถาม โอ้ว มันช่างเป็นเหตุการณ์ที่สะเทือนขวัญอะไรเช่นนี้
คนเราก็แบบเนี๊ย สิ่งที่ไม่รู้ก็อยากรู้ พอรู้ก็เซ็ง เฮ้อ ไรว๊า
28 julio บอกแล้ว...ให้ถอยทำไมต้องเรียกร้องความไว้ใจ ในเมื่อไม่เคยจะทำให้มันเกิดขึ้น มีแต่บั่นทอนให้มันลดลงเรื่อยๆ จากเดิมที่ให้เต็มร้อย
ทำไมไม่ให้เต็มร้อย ถ้าคิดจะจริงจังจริงๆ ตอนนี้รู้สึกเหมือนต้องแบ่งกะใครอีกคน
ทำไมพูดไรก็ผิดไปหมด
ทำไมต้องมองกันในแง่ร้าย
ทำไมไม่ใช่นางเอกละครช่อง 7 จะได้ดูดีตลอดเวลา
ทำไมความจริงใจมันซื้อความจริงไจไม่ได้
ทำไมถึงไม่รู้ว่าตัวเองโง่
ทำไมไม่เป็นแม่หมอ จะได้รู้ทุกอย่าง
ทำไมถึงรนหาที่
ทำไมต้องเจ็บทั้งๆที่เค้าเป็นคนเริ่ม
ทำไมเรื่องแค่นี้(สำหรับเค้า) ต้องคิดมาก
ทำไมความคิดสวนทางกัน
ทำไมต้องสนใจความรู้สึกคนอื่นมากกว่าตนเอง
ทำไมไม่เข้าใจเราเหมือนกะที่เรียกร้องให้เราเข้าใจ
ทำไม 3 วันดี 4 วันไข้ ดีทุกวัน หรือว่าไข้ทุกวันไปเลยไม่ได้เหรอ
ทำไมต้องเกิดมาเป็นคนจริงจังด้วยวะ
ทำไมต้องรู้ตัวช้า...เสมอ
ทำไมวันนี้ต้องเป็นแบบนี้.....จะต้องร้องไห้อีกกี่ครั้ง ถึงจะเข็ดซะที
LiVE & LeARNความอ้างว้างไม่ได้โหดร้ายอะไรนัก
มันก็แค่ช่วงเวลาที่เธอควรใช้มันให้กับตัวเอง หลังจากที่วุ่นวายไปกับชีวิตคนอื่นมานานพอควร ถ้าเธอเคยหกล้ม เธอก็จะเดินอย่างระมัดระวังมากขึ้น ไม่ใช่คิดจะไม่เดินอีกเลย บางครั้งคนเรา
ก็ต้องยอม รับในสิ่งที่ตัวเองไม่เข้าใจ และต้องยอมรับในการตัดสินใจของคนอื่น ถึงมันจะไม่ดีกับเธอเลยก็ตาม เพราะเราเลือกแต่เหตุการณ์นี้ ให้เกิดกับชีวิตเราไม่ได้เสมอไป ความรักก็มีชีวิตเหมือนดอกไม้
และไม่มีแจกันใด จะถนอมความงามของดอกไม้ไว้ได้ตลอดไปหรอก ความเสียใจไม่ใช่เรื่องแปลก
แต่หากเสียใจไม่จบสิ้น นั่นจึงแปลก ในขณะที่โลกหมุนรอบดวงอาทิตย์ มันก็ต้องไม่ลืมที่จะหมุนรอบตัวเอง ในขณะที่เธอรักใคร เธอก็ต้องไม่ลืมที่จะรักตัวเอง หากคนเรามีความรักได้ครั้งเดียวในชีวิต นั่นจึงควรร่ำร้องเมื่อรักได้สูญหาย แต่ความจริงแล้ว คนเรามีความรักได้หลายพันครั้งตลอดทั้งชีวิต เมื่อเธอรู้สึกว่าตัวเองไม่เหลือใคร นั่นคือสัญญาณเตือนว่า เธอควรให้ความสำคัญกับตัวเองได้แล้ว คนเราสามารถจำอะไรก็ได้ แต่เมื่อจำแล้ว กลับไม่สามารถเลือกที่จะลืมบางส่วนของมันได้ แต่เลือกที่จะนึกถึงมันให้น้อยที่สุดได้ ไม่ว่าความรักจะทำให้วันนี้ของเธอปวดร้าวยังไง แค่ครั้งหนึ่ง เธอเคยได้รักจากคนที่อยากรัก เธอก็โชคดีมากแล้ว สำหรับบางคน ถ้าจะรัก ก็ยังไม่เจ็บ ถ้าเคยรัก ก็แค่เคยเจ็บ แต่ถ้ายังรัก ก็จะยังเจ็บ ขึ้นอยู่กับว่า เธออยากเป็นแค่คนที่เคยเจ็บ หรืออยากเป็นคนที่ยังเจ็บอยู่ทุกวัน เธอเคยฝืนใจรับใบปลิว ที่แจกตามหน้าห้างสรรพสินค้า เพราะเกรงใจคนแจกมันและ บางที อาจมีคนรับความรักของเธอไป เพราะเหตุผลอย่างเดียวกัน สุดท้าย เขาก็ทิ้งมัน เหมือนกับที่เธอทิ้งใบปลิวนั่นแหละ คนบางคน เป็นเพื่อนที่ดีได้ เป็นพี่ที่ดีได้ เป็นน้องที่ดีได้ แต่เป็นคนรักที่ดีไม่ได้ ก็ควรให้เขาเป็นในสิ่งที่เขาเป็นได้ และเป็นได้ดี หลายๆสิ่งในโลก ล้วนถูกสร้างมาให้มีด้านตรงข้าม มันจึงต้องมีจุดผกผันแปรเปลี่ยน ความรักก็มีจุดเปลี่ยนของมัน จึงเป็นเรื่องจำเป็น ที่เธอต้องยอมรับมันให้ได้ แก้วกาแฟใบโปรด แตกไปเสียแล้ว เก็บไว้ก็บาดมือ ความรัก จากไปเสียเสียแล้ว เก็บไว้ก็บาดใจ สำหรับความรักที่ผ่านมา ควรแยกให้ได้ว่า อะไรควรจำไว้ประทับใจ อะไรควรจำไว้เป็นบทเรียน ค่ำคืนแห่งความเงียบเหงา ไม่ได้ยาวนานไปกว่าคืนไหนๆ หรอก อีกไม่นานก็เช้า ชีวิตก็วุ่นวายเหมือนเดิมแล้ว หนังสือเล่มไหนที่อ่านแล้วไม่ถูกใจ ก็ไม่ต้องกลับไปอ่านรอบสอง ความทรงจำที่นึกถึงแล้วเจ็บปวด ก็อย่าไปนึกถึงมันเป็นครั้งที่สอง เมื่ออ่อนแอจนถึงที่สุด ความเข้มแข็งจะเข้ามาแทนที่ เมื่อเธออยากให้หัวใจมีความรัก ก็ต้องยินยอมที่จะให้มันเจ็บปวด เหมือนเด็กที่อยากจะเดิน ก็ต้องยินยอมที่จะล้มลุกคลุกคลาน ความรู้สึกสูญเสีย ร้ายแรงเสมอ สำหรับคนที่ไม่ยอมรับความจริง ความเจ็บปวด ไม่ได้ต้องการเวลาเพียงไม่กี่วันในการรักษา ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ว่า เธอจะเลิกเจ็บปวดเมื่อไหร่ แต่มันอยู่ที่ว่า เธอจะใช้ชีวิตในขณะที่ยังเจ็บปวดอย่างไรต่างหาก คนที่ควรรัก อาจไม่ใช่คนที่เธอรัก อาจไม่ใช่คนที่รักเธอ อาจไม่ใช่คนที่รักกันมาก่อน อาจไม่ใช่คนที่กำลังรักอยู่ อาจไม่ใช่คนที่คิดจะรัก แต่คนที่ควรรัก อาจเป็นคนที่เธอยังไม่เคยรักเลยก็ได้ ทำไมต้องเรียกร้องความรักจากคนๆเ ดียว ในเมื่อเธอก็มีความรักจากคนรอบข้างมากมาย ไม่มีความเจ็บปวดครั้งใด ไม่ให้ประโยชน์กับชีวิต ขึ้นอยู่กับว่า เธอรู้จักที่จะใช้ความเจ็บปวดนั้นทำให้เธอเข้มแข็ง หรือปล่อยให้มันทิ่มแทง จนเจ็บซ้ำแล้วซ้ำเล่า การเปลี่ยนแปลง เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นง่ายที่สุด และยอมรับได้ยากที่สุด แต่เมื่อเรายอมรับได้แล้ว มันก็จะเป็นเรื่องธรรมดาที่สุด ความรักไม่ได้ทำร้ายใคร แต่คนเรามักใช้มันทำร้ายตัวเอง เด็กที่เพิ่งหกล้ม อย่าไปถามเขาว่า เจ็บมากมั้ย หายเจ็บหรือยัง นั่นจะทำให้เขายิ่งร้องไห้ หัวใจที่เจ็บปวด ก็อย่าไปถามซ้ำๆ ถึงความเจ็บนั้นเลย ความเจ็บปวดที่ร้ายแรงที่สุด คือ ความเจ็บปวดที่เธอเฝ้าคิดถึงแต่มันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ถ้าเธอเคยล้ม เธอก็จะเดินอย่างระมัดระวังมากขึ้น นั่นเองคือเหตุผลว่า ทำไมคนเราจึงต้องเจ็บปวดเสียบ้าง ถ้าความรักของเธอเหมือนดอกไม้ หัวใจเขา เหมือนทะเลทราย คงเปล่าประโยชน์ ที่เธอจะปลูกดอกไม้ให้งดงาม ในทะเลทราย ระหว่างการเดินทาง หากมีเพื่อนร่วมทางสักคน ก็นับว่าเป็นโชคดีของเธอแล้ว และเมื่อเขาจำเป็นต้องแยกไป เธอควรขอบคุณที่เขาร่วมทางมา ไม่ใช่ตัดรอนต่อว่า ที่เขาแยกทางไป ว่ากันว่า ช่วงชีวิตของคนเรามีจำกัด ยิ่งใช้เวลาไปกับความเศร้าโศกนานเท่าไหร่ ก็จะเหลือช่วงเวลาที่ดี ลดน้อยลง 27 julio ............
"what about guu?" "I'SAADDDDD"
"finally he dumped me,because I forced him to break up with that girl and he didn't want to do so."
"so he broke up with me instead."
"love that girl so much..never loved me at all..." เอาวะอะไรเนี่ย ทำไมพักนี้มันวุ่นวายแบบนี้นะ วันนี้ช๊อกแต่เช้าเรย สุดท้ายก็พลาดจนได้ ก็เมื่อวานคนมันไม่สบายอ่า คราวหน้าถ้ามีอีกไม่รอดแน่ไอ่ฝ้าย
ชั้นรู้ว่าแกต้องมาอ่าน แต่ไม่รู้จะพูดไงดีอะ มันสับสนหวะ ก็อย่างว่า 3 วันดี 4 วันไข้ ทำไมชั้นถึงไม่มั่นใจซะทีวะ เกลียดตัวเองที่สุดเวลามีความรู้สึกแบบนี้เกิดขึ้น ก็ช่วยไม่ได้มันห้ามไม่ได้นี่หว่า โอ้ว หรือว่ากรูอ่อนแอเกินไปวะ เรื่องแค่นี้ชั้นก็คิดมาก เฮ่ย แต่จะว่าเรื่องแค่นี้ไม่ได้นะเว่ย มันอาจจะเป็นเรื่องใหญ่ซักวันก็ได้ เพื่อความสบายใจชั้นตัดสินใจแล้วหละ การที่ตัดสินใจแบบนี้อาจจะทำให้เรารู้อะไรมากขึ้นก็ได้ ลองดูซักตั้งว๊า
เฮ้ย ทำแล้วเศร้ามากหวะ แมร่งซวยละ ทำจาย ทำจาย ทำจาย ทำจาย
พูดไม่ออก บอกไม่ถูก สับสนอะ ทำไงดีเนี่ย กว่าจะเจอคนที่ถูกใจกันมันก็ยากนะ เอาไงดีเนี่ย
จะบ้าแร้ว จะบ้าแร้ว
โปรดชี้ทางสว่าง
อีกแล้วจนได้ ไอ่ฝ้ายเอ้ย กรรม...
|
|||
Enviar un mensaje privado
Suscribirse a una fuente RSS
Decírselo a un amigo
Agregar a Mi MSN
Agregar a tu red
Registrarse para recibir avisos
"we broke up but I don't want to do anything bad, she was nice to me, I don't want to hurt her"
|
|
