Faii*'s profileFAiPhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    August 10

    Yeah!! วันนี้จะไป กทม. แว้ว

    และ แล้ว วันนี้ก็มาถึง อิอิ
    เช้านี้ฟังเพลง "เข้ากันดี" 10 รอบแหนะ เอาให้มันเบื่อไปเรย ชอบอะ ชอบๆ
    ไปฟังดูดิ เพราะดีนะเฟ่ย
     
    ไม่อยากทำงานที่นี่แล้วอะ แต่ก็อย่างว่าอะนะ นกน้อยอย่างชั้นยังไม่เคยบินออกจากกรงทอง ดังนั้นเนี่ย รอให้ปีกแข็งก่อนนะ ไปแน่....
     
    อ้าว เพื่อน ชั้นชักสับสน ตกลงจะให้ไปซุกหัวที่ไหนเนี่ย จะได้เจอกันป่าว ชั้นไม่คล่องนะ กทม.อะ
     
    พวกแกมีกันตั้งหลายคน เลี้ยงชั้นด้วย งานนี้ชั้นทุ่ม 2000 ขาดตัว รวมค่ารถไป-กลับ ชม. ด้วย ฮิ้ว....
     
    ....อยากรู้ว่า คำว่า "ไม่ค่อย"  มันมีความถี่ประมาณไหนวะ 2 อาทิดครั้ง หรือ อาทิดละครั้ง หรือ 2 วันครั้ง เอ๊ะ งง
     
    อยู่ดีๆก็เกิดระแวงบ้าไรไม่รู้ขึ้นมาหวะ ทำไงดีอะ มันเกิดขึ้นเป็นพักๆ พยายามห้ามละนะเว่ย ให้มันเกิดน้อยที่สุด แต่ก็นะ มันก็มีบ้าง อย่าว่ากันเลยยยยยยยยย
    ใครๆก็กลัวเสียใจ กลัวเจ็บทั้งนั้นแหละ เป็นคนนี่หว่า มีความรู้สึกนะจ๊ะ มันไม่ได้ปลงอะไรได้ง่ายๆขนาดน้านนนน  ปากก็พูดว่าไม่ ไม่เป็นไร แต่แมร่ง พูดให้ดูดีไปงั้นแหละ แป่ว
    จริงๆก็อยากรู้ทุกวันอะแหละ แต่ไม่อยากถาม กลัวคำตอบ แต่วันนี้ที่ถามไปก็ไม่ใช่ไม่กลัว แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงกล้าถาม โอ้ว มันช่างเป็นเหตุการณ์ที่สะเทือนขวัญอะไรเช่นนี้
    คนเราก็แบบเนี๊ย สิ่งที่ไม่รู้ก็อยากรู้ พอรู้ก็เซ็ง เฮ้อ ไรว๊า
     
     
     
    July 28

    บอกแล้ว...ให้ถอย

     
    ทำไมต้องเรียกร้องความไว้ใจ ในเมื่อไม่เคยจะทำให้มันเกิดขึ้น มีแต่บั่นทอนให้มันลดลงเรื่อยๆ จากเดิมที่ให้เต็มร้อย
     
    ทำไมไม่ให้เต็มร้อย ถ้าคิดจะจริงจังจริงๆ ตอนนี้รู้สึกเหมือนต้องแบ่งกะใครอีกคน
     
    ทำไมพูดไรก็ผิดไปหมด
     
    ทำไมต้องมองกันในแง่ร้าย
     
    ทำไมไม่ใช่นางเอกละครช่อง 7 จะได้ดูดีตลอดเวลา
     
    ทำไมความจริงใจมันซื้อความจริงไจไม่ได้
     
    ทำไมถึงไม่รู้ว่าตัวเองโง่
     
    ทำไมไม่เป็นแม่หมอ จะได้รู้ทุกอย่าง
     
    ทำไมถึงรนหาที่
     
    ทำไมต้องเจ็บทั้งๆที่เค้าเป็นคนเริ่ม
     
    ทำไมเรื่องแค่นี้(สำหรับเค้า) ต้องคิดมาก
     
    ทำไมความคิดสวนทางกัน
     
    ทำไมต้องสนใจความรู้สึกคนอื่นมากกว่าตนเอง
     
    ทำไมไม่เข้าใจเราเหมือนกะที่เรียกร้องให้เราเข้าใจ
     
    ทำไม 3 วันดี 4 วันไข้ ดีทุกวัน หรือว่าไข้ทุกวันไปเลยไม่ได้เหรอ
     
    ทำไมต้องเกิดมาเป็นคนจริงจังด้วยวะ
     
    ทำไมต้องรู้ตัวช้า...เสมอ
     
    ทำไมวันนี้ต้องเป็นแบบนี้.....จะต้องร้องไห้อีกกี่ครั้ง ถึงจะเข็ดซะที
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     

    LiVE & LeARN

     
     
    ความอ้างว้างไม่ได้โหดร้ายอะไรนัก
    มันก็แค่ช่วงเวลาที่เธอควรใช้มันให้กับตัวเอง
    หลังจากที่วุ่นวายไปกับชีวิตคนอื่นมานานพอควร

    ถ้าเธอเคยหกล้ม
    เธอก็จะเดินอย่างระมัดระวังมากขึ้น
    ไม่ใช่คิดจะไม่เดินอีกเลย
     
    บางครั้งคนเรา
    ก็ต้องยอม รับในสิ่งที่ตัวเองไม่เข้าใจ
    และต้องยอมรับในการตัดสินใจของคนอื่น
    ถึงมันจะไม่ดีกับเธอเลยก็ตาม
    เพราะเราเลือกแต่เหตุการณ์นี้
    ให้เกิดกับชีวิตเราไม่ได้เสมอไป
     
    ความรักก็มีชีวิตเหมือนดอกไม้
    และไม่มีแจกันใด
    จะถนอมความงามของดอกไม้ไว้ได้ตลอดไปหรอก
    ความเสียใจไม่ใช่เรื่องแปลก
    แต่หากเสียใจไม่จบสิ้น นั่นจึงแปลก

    ในขณะที่โลกหมุนรอบดวงอาทิตย์
    มันก็ต้องไม่ลืมที่จะหมุนรอบตัวเอง
    ในขณะที่เธอรักใคร
    เธอก็ต้องไม่ลืมที่จะรักตัวเอง

    หากคนเรามีความรักได้ครั้งเดียวในชีวิต
    นั่นจึงควรร่ำร้องเมื่อรักได้สูญหาย
    แต่ความจริงแล้ว
    คนเรามีความรักได้หลายพันครั้งตลอดทั้งชีวิต

    เมื่อเธอรู้สึกว่าตัวเองไม่เหลือใคร
    นั่นคือสัญญาณเตือนว่า
    เธอควรให้ความสำคัญกับตัวเองได้แล้ว

    คนเราสามารถจำอะไรก็ได้
    แต่เมื่อจำแล้ว
    กลับไม่สามารถเลือกที่จะลืมบางส่วนของมันได้
    แต่เลือกที่จะนึกถึงมันให้น้อยที่สุดได้

    ไม่ว่าความรักจะทำให้วันนี้ของเธอปวดร้าวยังไง
    แค่ครั้งหนึ่ง เธอเคยได้รักจากคนที่อยากรัก
    เธอก็โชคดีมากแล้ว

    สำหรับบางคน
    ถ้าจะรัก ก็ยังไม่เจ็บ ถ้าเคยรัก ก็แค่เคยเจ็บ
    แต่ถ้ายังรัก ก็จะยังเจ็บ
    ขึ้นอยู่กับว่า เธออยากเป็นแค่คนที่เคยเจ็บ
    หรืออยากเป็นคนที่ยังเจ็บอยู่ทุกวัน

    เธอเคยฝืนใจรับใบปลิว
    ที่แจกตามหน้าห้างสรรพสินค้า
    เพราะเกรงใจคนแจกมันและ บางที
    อาจมีคนรับความรักของเธอไป
    เพราะเหตุผลอย่างเดียวกัน
    สุดท้าย เขาก็ทิ้งมัน
    เหมือนกับที่เธอทิ้งใบปลิวนั่นแหละ

    คนบางคน
    เป็นเพื่อนที่ดีได้ เป็นพี่ที่ดีได้ เป็นน้องที่ดีได้
    แต่เป็นคนรักที่ดีไม่ได้
    ก็ควรให้เขาเป็นในสิ่งที่เขาเป็นได้ และเป็นได้ดี

    หลายๆสิ่งในโลก
    ล้วนถูกสร้างมาให้มีด้านตรงข้าม
    มันจึงต้องมีจุดผกผันแปรเปลี่ยน
    ความรักก็มีจุดเปลี่ยนของมัน
    จึงเป็นเรื่องจำเป็น ที่เธอต้องยอมรับมันให้ได้

    แก้วกาแฟใบโปรด แตกไปเสียแล้ว
    เก็บไว้ก็บาดมือ
    ความรัก จากไปเสียเสียแล้ว
    เก็บไว้ก็บาดใจ

    สำหรับความรักที่ผ่านมา
    ควรแยกให้ได้ว่า อะไรควรจำไว้ประทับใจ
    อะไรควรจำไว้เป็นบทเรียน

    ค่ำคืนแห่งความเงียบเหงา
    ไม่ได้ยาวนานไปกว่าคืนไหนๆ หรอก
    อีกไม่นานก็เช้า ชีวิตก็วุ่นวายเหมือนเดิมแล้ว

    หนังสือเล่มไหนที่อ่านแล้วไม่ถูกใจ
    ก็ไม่ต้องกลับไปอ่านรอบสอง
    ความทรงจำที่นึกถึงแล้วเจ็บปวด
    ก็อย่าไปนึกถึงมันเป็นครั้งที่สอง

    เมื่ออ่อนแอจนถึงที่สุด
    ความเข้มแข็งจะเข้ามาแทนที่

    เมื่อเธออยากให้หัวใจมีความรัก
    ก็ต้องยินยอมที่จะให้มันเจ็บปวด
    เหมือนเด็กที่อยากจะเดิน
    ก็ต้องยินยอมที่จะล้มลุกคลุกคลาน

    ความรู้สึกสูญเสีย ร้ายแรงเสมอ
    สำหรับคนที่ไม่ยอมรับความจริง

    ความเจ็บปวด
    ไม่ได้ต้องการเวลาเพียงไม่กี่วันในการรักษา
    ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ว่า
    เธอจะเลิกเจ็บปวดเมื่อไหร่
    แต่มันอยู่ที่ว่า
    เธอจะใช้ชีวิตในขณะที่ยังเจ็บปวดอย่างไรต่างหาก

    คนที่ควรรัก อาจไม่ใช่คนที่เธอรัก
    อาจไม่ใช่คนที่รักเธอ
    อาจไม่ใช่คนที่รักกันมาก่อน
    อาจไม่ใช่คนที่กำลังรักอยู่
    อาจไม่ใช่คนที่คิดจะรัก
    แต่คนที่ควรรัก
    อาจเป็นคนที่เธอยังไม่เคยรักเลยก็ได้

    ทำไมต้องเรียกร้องความรักจากคนๆเ ดียว
    ในเมื่อเธอก็มีความรักจากคนรอบข้างมากมาย

    ไม่มีความเจ็บปวดครั้งใด
    ไม่ให้ประโยชน์กับชีวิต
    ขึ้นอยู่กับว่า
    เธอรู้จักที่จะใช้ความเจ็บปวดนั้นทำให้เธอเข้มแข็ง
    หรือปล่อยให้มันทิ่มแทง จนเจ็บซ้ำแล้วซ้ำเล่า

    การเปลี่ยนแปลง เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นง่ายที่สุด
    และยอมรับได้ยากที่สุด
    แต่เมื่อเรายอมรับได้แล้ว
    มันก็จะเป็นเรื่องธรรมดาที่สุด

    ความรักไม่ได้ทำร้ายใคร
    แต่คนเรามักใช้มันทำร้ายตัวเอง

    เด็กที่เพิ่งหกล้ม
    อย่าไปถามเขาว่า
    เจ็บมากมั้ย หายเจ็บหรือยัง
    นั่นจะทำให้เขายิ่งร้องไห้
    หัวใจที่เจ็บปวด
    ก็อย่าไปถามซ้ำๆ ถึงความเจ็บนั้นเลย

    ความเจ็บปวดที่ร้ายแรงที่สุด คือ
    ความเจ็บปวดที่เธอเฝ้าคิดถึงแต่มันซ้ำแล้วซ้ำเล่า

    ถ้าเธอเคยล้ม
    เธอก็จะเดินอย่างระมัดระวังมากขึ้น
    นั่นเองคือเหตุผลว่า
    ทำไมคนเราจึงต้องเจ็บปวดเสียบ้าง

    ถ้าความรักของเธอเหมือนดอกไม้
    หัวใจเขา เหมือนทะเลทราย
    คงเปล่าประโยชน์ ที่เธอจะปลูกดอกไม้ให้งดงาม
    ในทะเลทราย

    ระหว่างการเดินทาง
    หากมีเพื่อนร่วมทางสักคน
    ก็นับว่าเป็นโชคดีของเธอแล้ว
    และเมื่อเขาจำเป็นต้องแยกไป
    เธอควรขอบคุณที่เขาร่วมทางมา
    ไม่ใช่ตัดรอนต่อว่า ที่เขาแยกทางไป

    ว่ากันว่า ช่วงชีวิตของคนเรามีจำกัด
    ยิ่งใช้เวลาไปกับความเศร้าโศกนานเท่าไหร่
    ก็จะเหลือช่วงเวลาที่ดี ลดน้อยลง
     
     
    July 27

    ............

    ดาว"we broke up but I don't want to do anything bad, she was nice to me, I don't want to hurt her"

    "what about guu?"

    "I'SAADDDDD"

    "finally he dumped me,because I forced him to break up with that girl and he didn't want to do so."

    "so he broke up with me instead."

    "love that girl so much..never loved me at all..."

     

    เอาวะ

    อะไรเนี่ย ทำไมพักนี้มันวุ่นวายแบบนี้นะ วันนี้ช๊อกแต่เช้าเรย สุดท้ายก็พลาดจนได้ ก็เมื่อวานคนมันไม่สบายอ่า คราวหน้าถ้ามีอีกไม่รอดแน่ไอ่ฝ้าย

     

    ชั้นรู้ว่าแกต้องมาอ่าน แต่ไม่รู้จะพูดไงดีอะ มันสับสนหวะ ก็อย่างว่า 3 วันดี 4 วันไข้ ทำไมชั้นถึงไม่มั่นใจซะทีวะ

    เกลียดตัวเองที่สุดเวลามีความรู้สึกแบบนี้เกิดขึ้น ก็ช่วยไม่ได้มันห้ามไม่ได้นี่หว่า โอ้ว หรือว่ากรูอ่อนแอเกินไปวะ

    เรื่องแค่นี้ชั้นก็คิดมาก เฮ่ย แต่จะว่าเรื่องแค่นี้ไม่ได้นะเว่ย มันอาจจะเป็นเรื่องใหญ่ซักวันก็ได้ เพื่อความสบายใจชั้นตัดสินใจแล้วหละ

    การที่ตัดสินใจแบบนี้อาจจะทำให้เรารู้อะไรมากขึ้นก็ได้ ลองดูซักตั้งว๊า

     

    เฮ้ย ทำแล้วเศร้ามากหวะ แมร่งซวยละ

    ทำจาย ทำจาย ทำจาย ทำจาย

     

    พูดไม่ออก บอกไม่ถูก สับสนอะ ทำไงดีเนี่ย กว่าจะเจอคนที่ถูกใจกันมันก็ยากนะ เอาไงดีเนี่ย

     

    จะบ้าแร้ว จะบ้าแร้ว

     

    โปรดชี้ทางสว่าง หัวใจสลาย

     

    อีกแล้วจนได้ ไอ่ฝ้ายเอ้ย กรรม...

      

    July 26

    To PiGgY

    เย้ยหยัน ขอถามว่าเธอคิดอย่างไรได้ไหม
    แค่เพื่อนหรือให้เป็นอย่างคนรัก
    บอกตามตรงว่าฉันไม่รู้และยังไม่แน่ใจ

    หากว่าเราคิดเหมือนกัน ถ้าหากมีคนมาถามว่าฉันรักใคร
    คำตอบของหัวใจ จะได้พูดออกไปสักที

    อยากมีสิทธิ์ ใช้คำว่ารัก บอกใครใครว่าเธอเป็นคนรัก
    เราเป็นแฟนกัน แค่นั้นที่อยากพูดไป
    แต่ก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ จะทำได้ไหม
    ยังไงต้องรอเธอยืนยัน

    ฉันรู้ว่าฉันคิดกับเธอแค่ไหน แต่ฉันไม่แน่ใจที่เธอคิด
    อยากจะฟังสักนิดว่าฉันเข้าใจไม่พลาดไป

    หากว่าเราคิดเหมือนกัน ถ้าหากมีคนมาถามว่าฉันรักใคร
    คำตอบของหัวใจ จะได้พูดออกไปสักที

    อยากมีสิทธิ์ ใช้คำว่ารัก บอกใครใครว่าเธอเป็นคนรัก
    เราเป็นแฟนกัน แค่นั้นที่อยากพูดไป
    แต่ก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ จะทำได้ไหม
    ต้องถามเธอ

    อยากมีสิทธิ์ ใช้คำว่ารัก บอกใครใครว่าเราเป็นคนรัก
    เราเป็นแฟนกัน คำนั้นที่อยากพูดไป
    แต่ก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ จะมีสิทธิ์ไหม ยังไงต้องรอเธอยืนยัน 
     
    **เข้าใจป่าว เข้าใจป่าว ไม่ได้รีบนะ ก็หนูเป็นดาราดังนี่ เวลาใครถามหนูไม่รู้จะตอบไงอะค่ะ
    ทำแบบนี้หนูไม่มั่นใจ หนูจริงจังนี่คะ บอกหน่อยค่ะ บอกหน่อย ไม่งั้นหนูจะคิดเอาเองละนะ อย่ามาว่ากันทีหลังหละ**..พี่ชาย..จ๊าก

     
    July 25

    Alas!!

     
    เธอบอกกับฉันเธอยังรักกับเขา จบไปตั้งนาน
    และไม่มีวันจะกลับไปรัก ให้ฉันไว้ใจ

    จะจริงไม่จริงไม่รู้คำพูดเธอ แต่เวลาเขานั้นเดินผ่าน
    ตัวเธอเองทุกครั้งมีอาการ ให้ฉันไว้ใจเธออย่างไร

    กล้ากลับไปหาเขารึเปล่าไปกับฉัน กลับไปหาเขาแล้วบอก
    บอกว่าเรารักกัน ทำได้ไหม กล้าพอไหมที่จะทำแบบนี้
    กล้ากลับไปหาเขารึเปล่ากลับไปย้ำ กลับไปย้ำคำที่บอก
    บอกว่าเธอไม่รักเขา จบกันแล้ว ทำให้ฉันหน่อยได้ไหม

    แค่เพียงอยากรู้ตอนนี้เธอกับเขา จบกันรึยัง
    ไม่เคยต้องการจะตอกย้ำ ช้ำหัวใจใคร

    จะจริงไม่จริงไม่รู้คำพูดเธอ แต่เวลาเขานั้นเดินผ่าน
    ตัวเธอเองทุกครั้งมีอาการ ให้ฉันไว้ใจเธออย่างไร

    กล้ากลับไปหาเขารึเปล่าไปกับฉัน กลับไปหาเขาแล้วบอก
    บอกว่าเรารักกัน ทำได้ไหม กล้าพอไหมที่จะทำแบบนี้
    กล้ากลับไปหาเขารึเปล่ากลับไปย้ำ กลับไปย้ำคำที่บอก
    บอกว่าเธอไม่รักเขา จบกันแล้ว ทำให้ฉันหน่อยได้ไหม
     
    **ได้ป่าว ทำได้ป่าว เศร้า
    July 24

    HaPpY ToGethER

    วันนี้รู้สึกดี บอกไม่ถูก  ชอบ ชอบ
    ต่างจากเมื่อวานเลย 55555 ยิ้ม
    มันก็แค่รู้สึกดีอะนะ แต่ไม่รู้ว่าจริงๆจะดีป่าว
    เพื่อนตู๋บอกว่า "กูกลัวมึงจัง ชอบคนง่ายโคตรๆ"
    ก็ยอมรับนะจ๊ะ แต่ทำไงได้ มันห้ามไม่ได้อะ ชั้นก็เลยกลัวเสียใจไง
     
    ปวดหัวตึ้บๆ ไม่น่าตากฝนเลย ก็ทุกทีมันไม่เป็นไรนี่หว่า
     
    เบื่ออะ ตอนเช้าอุตส่าห์อารมณืดีๆอยู่ พอ 8 โมงปุ๊บก็เอาละ มายุ่งกะชีวิตกรูกันจัง
    จะเอาโน่นเอานี่ งานที่ต้องแปลก็ไม่ถึงไหน อันนี้ก็จะเอา อันนั้นก็จะเอา ปวดหัวโว้ย
    เดี๋ยวหนีไปเที่ยวซะเรย ดีนะที่ไม่มีตังค์ไม่งั้นไปแน่
     
    หิว หิว หิว
     
     
    July 19

    I AdmiT ThaT I WAs RuDE AnD I Am SoRRy

     
    เออ คิดออกละ คิดไปคิดมาก็น่ารำคาญ อยากทำไรก็ทำ อยากพูดไรก็จะพูด ดีกว่ามานั่งเสียใจทีหลัง ดีกว่ารอให้มันสายเกินไป
    ตัวอย่างก็มีอยู่แล้วนี่ เห็นมั๊ยหละว่าการที่ได้พูดสิ่งที่ต้องการออกไป แม้ผลมันจะไม่เป็นแบบที่หวังมันก็ดีกว่าเก็บไว้ไม่ไช่รือ
    มีแต่คนขี้ขลาดเท่านั้นแหละ ที่เอาความกลัวมาเป็นกำแพงกั้นตัวเอง บางคนอาจคิดว่าจะรีบอะไรนักหนา ค่อยเป็นค่อยไปดิ แต่ชั้นไม่ใช่คนแบบนั้นนี่
    มัวแต่รอ รอ รอ รอ ซักวันจะเสียใจ ไม่เชื่อลองดู ก็เพราะเราไม่รู้อนาคต และกำหนดอนาคตไม่ได้ ดังนั้นเมื่อเรารู้ว่าเราต้องการอะไรก็ทำซะ เข้าใจมั๊ย
    ไม่ใช่ว่าจะไม่สนใจใคร แต่ทำแล้วไม่เดือดร้อนใครก็โอเคนี่ ชีวิตมันไม่แน่นอน จะอยู่ได้นานแค่ไหนก็ไม่รู้ รีบตักตวงความสุขใส่ตัวดีกว่า
    ยิ่งพวกแก่ๆ อายุเยอะๆแล้วนี่ ยิ่งแล้วใหญ่ มัวแต่รอนู่นรอนี่ แก่ตายแน่เลย รู้ตัวอีกทีก็ปาไป 40 แร้ว 55555
     
    Thanx นะจ๊ะ นู๋แนน ที่คอยเข้ามาอ่านและแนะนำชั้นประจำเลย ดีหวะ มันเหมือนแกอยู่ใกล้ชั้นตลอดอะ  อื้อ ซึ้งมั๊ยหละ
     
    ถึงชั้นจะไม่ได้เล่าให้แกฟัง แต่ดูเหมือนแกจะให้ข้อคิดอะไรชั้นได้ดีเลยหละ
     
     Thanx มากเพื่อน
     
    ก็คิดอยู่นะว่าจะหางานใหม่ คงเร็วๆนี้อะ ตอนแรกกะอีกซัก 1 ปี แต่ตอนนี้มันเริ่มเน่าละแก ต้องไปด่วน ไปที่ไหนดีวะ
     
    เบื่อการเปลี่ยนแปลง ช่วยด้วย ถ้าถูกหวยจะไม่เดือดร้อนเลย แป่ว
    July 18

    แป่ว

    ห่างหายไปหลายวัน ก็มันเซ็งนี่หว่า อยู่ดีๆก็โดนถอดถอนเอ็มที่เครื่องซะงั้น ไรวะ
    ก็มันเสียดายตัวไอคอนดุ๊กดิ๊กที่สั่งสมมาอะดิ ไม่ใช่ไรหรอก คิดแล้วแค้นไม่หาย
    ตอนนี้ทำโอทีอยู่ ง่วงโคตร ง่วงทั้งวันเลย
     
    ทำไมอะไรๆก็ดูเป็นความลับไปหมดวะ จะอกแตกตายอยู่แล้วเนี่ย
     
    เอ้อ เกือบลืม วันนี้เป็นวันสำคัญนะ รู้มั๊ย
    ไม่มีครายรู้หรอก ตูรู้คนเดียวพอ
     
    เฮ่ย ไม่ไหวแล้วว้อย หน้าจะสับคีย์บอร์ดอยู่ละ อาการหนักมากเกินไปแล้วไอ่ฝ้าย ทำไมมันทรมาณแบบนี้วะ
     
    โอ้ว พระเจ้า   หนูสับสน หนูไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้เลย หนูเกลียดตัวเอง อ้าว
    ทำไมต้องได้ยินสิ่งที่ไม่อยากได้ยิน ทำไมต้องรับรู้เรื่องที่ไม่อยากจะรู้ ทำไมต้องทำสิ่งที่มันฝืนความรู้สึกตัวเองเพื่อให้คนอื่นสบายใจ
    ทำไมไม่พูดสิ่งที่อยากพูด ทำไมไม่ทำในสิ่งที่อยากทำ ทำไมเมื่อทุกอย่างกำลังดีขึ้นต้องมีเหตุการณ์บางอย่างมาขัดตลอดเวลา
    แล้วหนูจะทนได้นานเท่าไหร่เนี่ย จะให้อยู่ไปโดยไม่คิดไรเลยมันไม่ได้หรอก หนูมีสมองนี่คะเฮีย
     
    ตอนนี้อยากกินฝรั่งดอง กะลูกชิ้นปิ้ง
     
    เพื่อนๆคิดว่าชั้นควรเดินหน้าต่อไปหรือว่าหยุดแล้วกลับหลังหันดีวะ
     
    ยิ่งนานยิ่งผูกพัน ยิ่งลำบากใช่มะ
     
    ตอนนี้กรูเริ่มแย่ละ ไม่รู้ว่าอยู่โหมดไหนเนี่ย อารมณ์นี้
    จะปรึกษาครายก็ต้องได้ยินคำว่า "ไม่เอาน่า อย่าคิดมาก" ซ้ำๆอยู่นั่นแหละ ถ้ามันทำได้ก็คงไม่มาปรึกษาร๊อก จริงป่าว เฮ้อ
     
    ต่างคนต่างความคิด พูดยากหวะ ทำไมชีวิตมันห่อเหี่ยวงี๊วะ
     
    "ทำตัวเป็นไม่มีฤทธิ์ แต่แอบมีกิ๊กทำไมไม่บอก"
     
    เฮียไม่รักหนูเลยเหรอ ทำไมใจร้ายนักแล ว่าหนูเป็นคนเย็นชา เฮียหนะมากกว่าหนูหลายเท่า
    ถ้าให้ประเมิณตอนนี้หนูกำลังแย่ละ อยู่ด้วยความกลัวนี่ไม่มีความสุขเลยเน๊อะ
    ตอนนี้เริ่มสับสนละว่ามาถูกทางป่าว แล้วใครจะตอบได้ นอกจากเราเอง
     
     
     
     
     
    July 09

    แหะ เบื่อว้อย

     
    วันนี้ไม่มีอารมณ์ ไม่อยากพูดไรท้างน้าน
     
    ถ้าเรารู้อนาคต คงดี
     
    แต่ตอนนี้ง่วงชะมัด เหมือนไม่ได้นอนเลยอะ เกิดไรขึ้นเนี่ย
     
    อยากแต่งงาน  บ้าป่าว
    July 06

    My FRiDay

     
    วันศุกร์แว้ว วันศุกร์แว้ว ดีใจไปงั้นแหละ ยังไงมันก็แค่วันธรรมดา
     
    อืม....วันนี้อาการดีขึ้นนะ แต่ไม่รู้จะเจอไรอีกอะ
     
    ทำไงเราถึงจะรู้ได้ว่าสิ่งที่เค้าแสดงออกมากับความรู้สึกที่อยู่ในใจจริงๆมันตรงกันรึเปล่า
    ระแวงไปหมด ไม่ดีเลย มันเสียสุขภาพจิต ทำให้ดีที่สุดเท่าที่ทำได้และไม่ฝืนตัวเองจนเกินไปละกัน
    ก็ได้แต่หวังว่าอะไรคงจะดีขึ้น
     
    วันนี้ไม่ได้ไปตีแบต จะทำไรดีหละ ไปโรบินสันกะหน้ามอดีกว่า แต่ขี้เกียจขับรถหวะ
    ไปคนเดียวอีกแล้วอะดิ ก็ดี ไม่ต้องสนใจใครเสร็จแล้วจะได้รีบกลับบ้าน
    ต้องทำอะไรให้เสร็จภายในวันอาทิดนี้ อาทิดหน้าจะได้ไม่ยุ่ง เฮ้อ...คิดแล้ว เหนื่อย
     
    เมื่อเรามีเรื่องที่บอกใครไม่ได้ บางทีมันก็อึดอัด แต่มันก็มีข้อดีเหมือนกันเน๊อะ
     
    สถานภาพคลุมเครือ ทำไรก็ไม่ได้ อึดอัดหวะ
     
    เอ๊ะ ทำไมมีเรื่องอึดอัดเยอะจัง อ่อ กรูอ้วนขึ้นนี่หว่า กร๊าก
     
    เจอกันวันจันทร์นะจ๊ะ
     
     เลิฟ เลิฟ
    July 05

    Go AwaY--tHis Is my AffaiR

     
    เหนื่อย...จากเรื่องเมื่อคืน  ขอพักก่อน
     
    หมอกจางๆและควัน คล้ายกันจนบางทีไม่อาจรู้
    อยากจะถามดู ว่าเธอเป็นอย่างหมอกหรือควัน

    หมอกจะงดงามและทำให้เยือกเย็น
    แสนจะเย็นสบายเมื่อยามเช้า
    ถ้าเป็นควันไฟ ถึงจะบางจะเบา
    หากเข้านัยน์ตาเรา ก็คงจะทำให้เสียน้ำตา

    เธอเป็นอย่างไงฉันอยากรู้
    เพราะฉันดูเธอไม่ออก ยังคงไม่เข้าใจ
    บางทีเธอเป็นเช่นหมอกขาว
    และบางคราวเธอเป็นเหมือนควัน
    ฉันนั้นชักไม่มั่นใจ
    เพราะถ้าฉันต้องเสี่ยงกับควันไฟ
    จะเตรียมตัวและเตรียมใจ
    ถอนตัวเพราะว่ากลัวจะเสียน้ำตา
     
    เฮ้อ...ทำไมต้องเจอเรื่องเดิมๆซ้ำๆ อีกละ  ทำใจไม่ได้ซะที
     
    แอบเศร้าหวะ
    July 04

    WhAT A Sad ThiNG iT iS

     
    Oh!! My Wednesday....
     
    วันนี้ง่วงโคตรๆๆๆ
     
    เมื่อวานได้ของที่อ้วนส่งมาแล้ว กล่องเน่าเชียวคิดว่าจะมาไม่ถึงซะแร้ว
    ชอบมาก ชอบมาก จริงๆ ไม่โกหกนะ Thanx มากๆ เอ๊ แต่ไม่รู้ว่าอ้วนเต็มใจให้ป่าวนา ช่วยไม่ได้ให้แล้วอย่าเอาคืนหละ
     
    เมื่อวานคุยกะอ้วนเกิดไม่เข้าใจอะไรบางอย่าง มันไม่เหมือนทุกวันอะ ทำไงดี ไม่ดีเรย หรือว่าเราคิดมากวะ เฮ้ย แต่ไม่คิดได้ไงหละ
    ช่างเหอะ ช่างเหอะ
     
    อยากไปเที่ยวแล้วอะ ไม่ไหวละ เผื่ออะไรจะขึ้น (รึป่าวไม่รู้)
     
    ที่เซ็งสุดๆก็คือเมื่อวานเย็นทำพวงกุญแจตก แมร่ง เพชรหลุด 1 เม็ด ตกใจสุดๆ ดีนะที่ยังหาเจอ ตอนเช้า (เมื่อกี๊) ก็เลยเอามาติดกาวที่ทำงานเนี่ยแหละ
    อย่างนี้จะกล้าใช้ได้ไงอะ ถ้าทำตกอีก แล้วหาเพชรไม่เจออะ จะทำไง เค้าไม่มีประกันเหรอ อ้วน แหะ แหะ
     
    ไปละ  ไปทำงานก่อน
    July 03

    Let's Go To da Pub!!

    อืม วันอังคาร
     
    เรื่อยๆเหมือนเดิมทุกวัน ทุกวัน เบื่อหวะ
     
    ไม่ได้อ่านหนังสือมาหลายเดือนละ โง่ดักดานกันพอดี กะจะหาคอร์สเรียนอังกิดตั้งแต่เดือนที่แล้วละ นี่ก็ผ่านมาเดือนนึงละไม่ได้ทำไรซักอย่าง รู้สึกแย่หวะ
    เมื่อวานเรียนภาษาญี่ปุ่นตอนเย็น อาจารย์บอกว่าเรามีแววเป็นล่ามที่ดีได้ (จริงเหรอ เป็นไปได้เหรอ) ฟังแล้วตลกหวะ ไม่ได้ทำให้รู้สึกดีขึ้นเลย
    จริงๆแล้วเราไม่ได้โง่ใช่มั๊ยอะ กลัวโง่อะ อายเค้าอะ
     
    เมื่อวานอาจารย์เค้าถามว่าเชื่อเรื่องโชคชะตามั๊ย เราก็ตอบว่าแน่นอน เค้าก็เลยถามว่าไหนบอกมาซิว่า โชคดี และ ไม่ดี ในชีวิตคุณ คือไร
    เฮ้อ ทำไมตอบยากจัง.....
     
    คิดถึงเพื่อนๆทุกคนเลยอะ อยู่ที่นี่เหงามาก ไปไหก็ไปคนเดียว ทำไรคนเดียวตลอดเลยอะแก
    เริ่มชินแล้วหละ แต่ถ้ามีพวกแกอยู่ที่นี่เหมือนเมื่อก่อน ก็คงจะอุ่นใจกว่านี้อะนะ
    อ้าว ซึ้งมั๊ยแก เห็นมั๊ยว่ากรูก็ซึ้งเป็น แหม
     
    เมื่อวานชวนตู๋ไปแดนซ์ มันไม่ยอมไปกะกรูมันกลัวถูกฆ่า โรคจิตชิบ
     
    อย่าลืมชั้นนะ อย่าลืมชั้นนะ ทุกคน ทุกคน กลับมา กลับมา กรูเหงา กรูเหงา